Na czym polega praca w łańcuchach otwartych w oparciu o trening funkcjonalny?

Pytanie

Iwona Walicka, Warszawa

Jestem instruktorem fitness ostatnio byłam na szkoleniu z treningu funkcjonalnego, chciałam uporządkować wiadomości. Czy przywracanie funkcjonalności może zaczynać się od pozycji stojących, oczywiście po wykonaniu testów. Co oznacza termin "kontrola segmentarna w łańcuchu otwartymi i przejście do ćwiczeń funkcjonalnych?"

Odpowiedź

Ekspert mgr Anna Ścisłowska

Witaj Iwono!

To bardzo obszerny temat, ale spróbuję usystematyzować Twoje wiadomości. Przywracanie funkcjonalności aparatu ruchu zaczyna się od pozycji niskich, kolejno przechodzi się do pozycji wysokich (praca z obciążeniem własnego ciała). Trening funkcjonalny jak sama nazwa wskazuje to praca z klientem który nie ma większych problemów z funkcjonalnością aparatu ruchu. Ćwiczenia rozpoczynamy w pozycji stojącej i stopniowo je utrudniamy. Z moich obserwacji  wynika że większość osób chcących pracować w pozycjach z obciążeniem własnego ciała ( pozycje wysokie) powinny przejść najpierw testy w pozycjach niskich. Bardzo często ze względu na predyspozycje społeczne i związane z tym zaburzenia funkcjonowania aparatu ruchu ( min. siedzący tryb życia) zaczynam pracę w pozycjach niskich.

Co do terminu "Kontrola segmentarna w łańcuchu otwartym i przejście do ćwiczeń funkcionalnych."? Tak naprawdę większość czynności dnia codziennego i wiele elementów aktywności sportowej zawiera ruchy w łańcuchach otwartych. Początkowo mogą one polegać na przemieszczaniu kończyn względem stabilnego tułowia. Ruchy te są często wykonywane jako forma treningu i w wielu programach określa się je mianem "stabilizacji tułowia". Podstawową zasadą treningu stabilizacyjnego tułowia jest to, że kończyny powinny przemieszczać się po stabilnym podłożu. Przykładem takiej aktywności jest kopnięcie piłki, gdzie głównym ruchem powinno być zgięcie stawu biodrowego, a nie odcinka lędźwiowego. Ograniczenie ruchomości stawu biodrowego może być więc odpowiedzialne za niepotrzebne siły wywierane na odcinek lędźwiowy. Trening powinien zatem być stosowany w sytuacji, w której lordoza lędźwiowa jest utrzymywana, a kończyny wykonują ruch z dodatkowym oporem. 

Następna faza kontroli segmentarnej w łańcuchu otwartym zawiera już przesunięcia samego kręgosłupa. Segmentarny ruch kręgosłupa jest zwykłą składową jego kontroli, ponieważ pomaga on w rozpraszaniu sił i redukcji wydatku energetycznego. Z punktu widzenia zakresu ruchomości, wiele czynności (w sporcie i codziennej aktywności) wymaga ruchów kręgosłupa. Aktywność tę może cechować zarówno znaczne obciążenie, jak i duża prędkość. Zadaniem mięśni synergii lokalnej jest kontrola i ochrona poszczególnych segmentów kręgosłupa w czasie, gdy mięśnie globalne rozpraszają siły i powodują przemieszczenia kątowe. Omawiając tę sytuację bardziej szczegółowo - mięśnie globalne powodują powstawanie sił wewnętrznych w przypadku gdy pracując w łańcuchach otwartych, wykorzystuje się je do wykonywania ruchu obrotowego. Zadaniem mięśni lokalnych w takiej sytuacji jest zmniejszanie i kontrolowanie sił wywieranych na poszczególne odcinki kręgosłupa. Integracja mięśni lokalnych, antygrawitacyjnych i niezwiązanych z systemem antygrawitacyjnym jest podstawowym celem tego rodzaju treningu. Początkowo stosuje się taki poziom utrudnienia, aby wszystkie ww. mięśnie zostały włączone w zadanie funkcjonalne, prowadzone początkowo w formie podstawowej.(Carolyn Richardson i Julie Hides)

Trening funkcjonalny ciszy się w Polsce bardzo dużym zainteresowaniem, jak zawsze docierają do nas informacje z różnych źródeł i nie zawsze są interpretowane w sposób właściwy. Mam nadzieję że udało mi się rozwiać choć część wątpliwości dotyczących treningu funkcjonalnego i ćwiczeń funkcjonalnych w łańcuchu otwartym.

Polecam artykuł : Trening Funkcjonalny i Pilates Core - Co łączy a co dzieli?

 

 



Back to Top ↑