Program treningowy zorientowany na wysoką redukcję tłuszczu - Skutki uboczne

Dodaj do ulubionych

Program treningowy zorientowany na wysoką redukcję tłuszczu

Program treningowy zorientowany na redukcję większej ilości tłuszczu niż glukozy może przyczynić się do poprawy wytrzymałości ogólnej organizmu, jednakże jednocześnie zwiększyć może ryzyko wykształcenia się cukrzycy. Dane takie przedstawił zespół naukowców z Uniwersytetu Medycznego Baylor oraz współpracujących z nimi instytucji

 

Mięśnie myszy wykorzystują glukozę (węglowodany) jako główne źródło energii kiedy zwierzęta te są aktywne w ciągu dnia, a tłuszcz (lipidy) w czasie snu. Zespół ekspertów odkrył, że zaburzenie naturalnego cyklu przetwarzania energii prowadzić może do cukrzycy. Co ciekawe, jego modyfikacja prowadzić może także do zwiększenia wytrzymałości organizmu. Za zmiany wykorzystywanego źródła energii odpowiada molekuła nosząca nazwę deacetylazy histonowej 3 lub też - HDAC3. Dzięki odkryciu naukowców możliwe będzie dokładne określenie pór dnia, w których uprawianie aktywności fizycznej jest najbardziej korzystne i daje najlepsze rezultaty. W ramach eksperymentu podważono także zasadność stosowania inhibitorów HDAC jako leków dopingujących i wzmacniających wytrzymałość ciała podczas ćwiczeń. Rezultaty badania ukazały się w magazynie Nature Medicine.

 

"Efektywność wykorzystania glukozy zależna jest w znacznej mierze od zegara dobowego organizmu, który to przewiduje maksymalny poziom aktywności zarówno w dzień jak i w nocy," powiedział główny autor badania, doktor Zheng Sun, profesor zwyczajny medycyny, profesor endokrynologii, oraz biologii molekularnej i komórkowej na Uniwersytecie Baylor. "Zegar dobowy funkcjonuje na zasadzie aktywacji oraz dezaktywacji niektórych genów na przestrzeni dnia. HDAC3 stanowić może brakujące ogniwo łączące rzeczony mechanizm z ekspresją genową. Badania prowadzone ostatnimi czasy przez nasz zespół pozwoliły dowieść, że ułatwia on wątrobie zmianę produkowanej substancji z glukozy na lipidy. W ramach najnowszego eksperymentu przeanalizowaliśmy sposób w jaki a HDAC3 reguluje ich wykorzystanie przez mięśnie."

 

Mięśnie szkieletowe pełnią niezwykle istotną rolę w kwestii kontroli poziomu glukozy we krwi. Pobierają one bowiem znaczną część dostarczanej ciału glukozy. Jeżeli jednak organizm wykształci odporność na insulinę i mięśnie nie są w stanie przetwarzać jej w sposób wystarczająco efektywny, zwiększa się ryzyko wykształcenia się cukrzycy. Celem przeanalizowania roli jaką odgrywa HDAC3 w efektywności pracy mięśni szkieletowych myszy, Sun oraz jego współpracownicy zmodyfikowali genom myszy tak, aby HDAC3 pobierany był wyłącznie przez mięśnie szkieletowe. Następnie porównano skuteczność spalania tłuszczu zarówno u rzeczonych zwierząt oraz u grupy kontrolnej, którą stanowiły myszy niepoddane modyfikacjom genetycznym.  

 

Niespodziewane rezultaty

U myszy niemodyfikowanych genetycznie odnotowywano wzrost poziomu cukru we krwi oraz zwiększone wytwarzanie insuliny po spożyciu posiłku. Procesy te stymulowały mięśnie do wykorzystywania glukozy jako głównego źródła energii. "U drugiej grupy zwierząt po konsumpcji posiłku zachodziły podobne procesy, jednakże ich mięśnie nie przyswajały glukozy" powiedział Sun. "Brak HDAC3 sprawił, że u myszy wykształciła się odporność na insulinę, a w rezultacie - cukrzyca."

 

Zauważono jednakże, że kiedy myszy, u których zmodyfikowano sposób funkcjonowania molekuły HDAC3 biegały w kole treningowym, ich wytrzymałość znacznie wzrastała. "Fakt ten był dla nas sporym zaskoczeniem, jako że cukrzyca najczęściej wiąże się z bardzo niską wydajnością mięśni" powiedział Sun. "Glukoza stanowi główne źródło energii, a więc przy ograniczeniu jej dostarczania spodziewaliśmy się niskiej wydajności treningowej zwierząt. Miała jednakże miejsce sytuacja odwrotna."

 

Eksperci przestudiowali następnie czynniki stymulujące zwiększoną wydolność zmodyfikowanych genetycznie myszy przy pomocy technik metabolomicznych i odkryli, że ich mięśnie przyswajały większe ilości aminokwasów. Doprowadziło to do zmiany preferowanego przez mięśnie źródła energii z glukozy na lipidy i pozwoliło przetwarzać te drugie bardziej efektywnie. Fakt ten wyjaśnił większą wydajność zwierząt – organizm ssaków posiada bowiem znacznie większe zapasy energii w formie lipidów niż węglowodanów.    

 

Rezultaty przeprowadzonego eksperymentu podważają stosowaną na szeroką skalę strategię zalecającą spożywanie większej ilości węglowodanów celem zwiększenia wydolności treningowej.  Jak stwierdził Sun: "zauważyliśmy, że zmiana preferowanego źródła energii mięśni z węglowodanów na lipidy może poprawić wydajność treningową, szczególnie w przypadku ćwiczeń o niskiej intensywności." Testy pokazują, że inhibitory HDAC, leki zawierające wysoce specyficzne molekuły, dzięki którym możliwe jest leczenie poważnych chorób, mogą zostać wykorzystane w celach dopingowych.  

 

Korelacja z wewnętrznym zegarem dobowym organizmu

Zespół ekspertów wykonał szereg badań genomicznych, dzięki którym udało się ustalić korelację występującą pomiędzy funkcjonowaniem molekuły HDAC3 a zegarem dobowym. "U zdrowych myszy zegar biologiczny umożliwia przewidzenie cykli żywienia oraz wykorzystanie HDAC3 celem dezaktywacji wielu genów metabolicznych, dzięki czemu mięśnie przetwarzają większe ilości węglowodanów" powiedział Sun. "W nocy zegar przewiduje ilość godzin spędzonych na czczo oraz dezaktywuje HDAC3. Umożliwia to mięśniom zużywanie większych ilości lipidów."

 

Mimo, iż opisywane badania przeprowadzone zostały na myszach, eksperci uznają, że wysoce podobne zjawiska można zaobserwować u ludzi. Eksperyment dowodzi, że możliwa jest skuteczniejsza redukcja tkanki tłuszczowej poprzez zwiększenie intensywności ćwiczeń w okresach, w których mięśnie zużywają więcej lipidów (a więc przede wszystkim w nocy). "Szybciej stracimy na wadze uprawiając niewymagające ćwiczenia przed udaniem się na spoczynek" podsumował Sun. "Doskonałym pomysłem jest na przykład udanie się na spacer po kolacji."

 

Autor: Stylnazdrowie.pl

Redakcja poleca
comments powered by Disqus

Powrót ↑