Dieta wysokotłuszczowa ma istotny wpływ na genom Inuitów oraz warunkuje ich wzrost

Dodaj do ulubionych

Dieta wysokotłuszczowa

Dieta wysokotłuszczowa ma istotny wpływ na genom Inuitów. Tradycyjna dieta Inuitów od wieków zamieszkujących tereny Grenlandii (powszechnie znanych jako Eskimosi) jest dowodem, że wysoki poziom kwasów tłuszczowych omega-3 w pożywieniu nie musi bezpośrednio przekładać się na problemy zdrowotne. Naukowcy wskazują jednak, że stwierdzenie to może być słuszne wyłącznie dla rzeczonej społeczności. 

Wyniki badania opublikowanego 18 września w magazynie Science wykazują, że Inuitów oraz ich syberyjskich przodków charakteryzuje obecność w genomie zmutowanych genów odpowiedzialnych za trawienie tłuszczów. Pozwalają one na ograniczenie niekorzystnych efektów spożywania dużych ilości tłuszczu ssaków morskich, pochodzącego przede wszystkim z mięsa fok oraz wielorybów.  

 Nadmienione mutacje genetyczne, które to występowały u niemalże 100 % Inuitów wykryto jedynie u 2 procent Europejczyków oraz 15 procent Chińczyków, co oznacza że pozostała część populacji inaczej reagowałaby na bogatą w kwasy tłuszczowe omega-3 dietę.  

 "W tradycyjnej diecie Inuitów znajdują się przede wszystkim bogate w tłuszcze potrawy bazujące na mięsie ssaków morskich. Eskimosi legitymują się jednak relatywnie dobrym zdrowiem oraz niskim prawdopodobieństwem zapadania na choroby układu krążenia. Uznaliśmy więc, że tłuszcz pozyskiwany z ryb i ssaków wykazuje działanie ochronne” stwierdził główny badacz, Rasmus Nielsen, profesor biologii integracyjnej z uniwersytetu Berkeley. “Ustaliliśmy na chwilę obecną, że ma to także związek z przystosowaniem genetycznym. Omawiane praktyki żywieniowe nie będą więc tak skuteczne podczas ich wdrożenia przez inne populacje. Organizmy Inuitów bez problemu trawią kwasy omega-3 w dużych ilościach. U pozostałych ludzi mogłoby to jednak wyglądać inaczej.”  

Mutacje o których wspomniano we wcześniejszej części artykułu mają także dodatkowe funkcje. Obniżają one poziom złego cholesterolu i insuliny, tym samym chroniąc ciało przed chorobami krążenia oraz cukrzycą. Co ciekawe, geny te mają także wpływ na wzrost Inuitów, przez co są oni niżsi od typowych Europejczyków.  

 "Mutacje genowe odkryte w genomie Inuitów mają wpływ na sposób, w jaki ich ciała radzą sobie z trawieniem kwasów tłuszczowych. Ich działanie ma także wpływ na ich wzrost, który jest o 2 centymetry niższy niż od obliczonej wartości średniej.” podaje Ida Moltke, profesor bioinformatyki z Uniwersytetu w Kopenhadze. “Wzrost kontrolowany jest przed wiele genów, jednakże odkryta mutacja ma na niego największy wpływ.”  

 

Spersonalizowana dieta

Nielsen zauważył, że jest to pierwszy dowód potwierdzający hipotezę, iż niektóre populacje ludzkich są przystosowane do spożywania danego żywności, a ich organizmy inaczej reagują na określone typy posiłków. Określona sekwencja genów może przyczynić się do preferencji żywieniowych oraz wpływu spożywanych dań na organizm.  

 "Wiele osób zastanawia się czy powinno się brać przykład z dietetycznych przyzwyczajeń przodków. Odpowiadam im wtedy, że wszystko zależy od genomu” odpowiada Nielsen.

Nielsen oraz współpracujący z nim naukowcy z Grenlandii oraz Danii doszli do powyższych wniosków po przeanalizowaniu genomu 191 Eskimosów u których genów europejskich było relatywnie niewiele (mniej niż 5 procent) a następnie – po porównaniu ich z genomami 60 Europejczyków oraz 44 Chińczyków. Badacze poszukiwali mutacji zachodzących u większości Inuitów. Ich faktyczne występowania pozwala sądzić, że są one bezpośrednio związane ze zwiększaniem szans tych ludzi na przetrwanie w skrajnie trudnym klimacie.  

Jak mówi Anders Albrechsten, profesor bioinformatyki na uniwersytecie w Kopenhadze, mutacja w genach kodujących enzymy pozwalające na rozbijanie połączeń węglowych w kwasach tłuszczowych była rozpoznawana u Inuitów z zaskakująco wysoką częstotliwością. W europejskiej diecie kwasy tłuszczowe występują przede wszystkim w formie kwasów nasyconych, nienasyconych oraz wielonasyconych, zależnie od tego jak połączone są ze sobą molekuły węgla. Kwasy nasycone uważa się za szkodliwe dla zdrowia, jako że podnoszą one poziom cholesterolu oraz lipoprotein o małej gęstości (LDL), jednocześnie obniżając poziom lipoprotein o wysokiej gęstości (HDL), co prowadzi do blokowania tętnic. Diety bogate w tłuszcze wielonasycone oraz nienasycone zmniejszają z kolei ryzyko powstawania chorób serca. 

Mutacje typowe wśród Inuitów umożliwią lepsze trawienie kwasów tłuszczowych omega-3 oraz omega-6, co zapewne jest odpowiedzią ich organizmów na znaczne ilości spożywanego mięsa zawierającego te właśnie składniki. 

Mimo, iż nie wiadomo który gen lub zespół genów odpowiedzialny jest za zmianę charakterystyki metabolizmu tłuszczów, naukowcy uważają, że zmieniając geny odpowiedzialne za syntezę kwasów tłuszczowych możliwa jest zmiana charakterystyki ich funkcjonowania. Prowadzić to może jednak do daleko idących konsekwencji. 

 

Dieta a uwarunkowania do życia w epoce lodowcowej

Okres wykształcenia się rzeczonych mutacji szacuje się na około 20 000 lat przed naszą erą. Zmiany genetyczne pomogły organizmowi dostosować się do diety mięsnej bogatej w tłuszcze - tak typowej dla naszych przodków. Jak uważa Matteo Fumagalli z Uniwersytetu Londyńskiego, jest to reakcja ciała na dietę opartą o znaczne ilości mięsa ssaków wodnych i lądowych oraz bogatą w kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6. Mutacje mogły wykształcić się wśród rdzennych Syberyjczyków zamieszkujących Arktykę około 20000 lat temu. Wedle podań historycznych, około tysiąca lat temu przypłynęli oni do Grenlandii aby osiedlić się tam już na stałe.  

 "Uważamy, że jest to mutacja obecna w ich genomie już od dosyć dawna. To właśnie ona pozwoliła naszym przodkom przetrwać epokę lodowcową. Jest ona jednakże o wiele częstsza u Inuitów niż u jakiejkolwiek innej populacji na świecie.” dodaje Fumagalli “Niezwykłym jest, że to właśnie kod genetyczny tej społeczności pozwolił jej lepiej dostosować się do panujących warunków.”  

Naukowcy odkryli także u Inuitów mutację w genu odróżniającego podskórne komórki tłuszczowe od komórek odpowiedzialnych za wytwarzanie ciepła. Takie przystosowanie genetyczne zapewne znacznie pomogło Eskimosom przystosować się do trudnych warunków oraz niskich temperatur.  

Autor: Stylnazdrowie.pl

Redakcja poleca
comments powered by Disqus

Powrót ↑