Szczepienia obowiązkowe? Ryzyko powikłań po szczepieniach obowiązkowych!

Dodaj do ulubionych

Szczepienia obowiązkowe - Obowiązek szczepień wiąże się z dążeniem do uzyskania maksymalnej ochrony przed zakażeniem, a w dalszej perspektywie – do zlikwidowania poszczególnych chorób zakaźnych. Czy szczepienia powinny być obowiązkowe dla wszystkich, kiedy szczepić i na co zwrócić szczególną uwagę, aby zminimalizować ryzyko powikłań poszczepiennych.

Czy szczepienia powinny być obowiązkowe?

Moim zdaniem szczepienia, które są działaniem profilaktycznym powinny być indywidualnie dostosowane do potrzeb pacjenta, w taki sposób, żeby chronić go przed realnym niebezpieczeństwem chorób i zminimalizować ryzyko objawów ubocznych. W tym celu pediatra powinien przeanalizować indywidualną sytuację epidemiologiczną pacjenta i dostosować do niej plan szczepień. Szczepienie na „wszystko”, bez tego rozeznania stwarza ryzyko potencjalnych odczynów autoimmunologicznych. Tym bardziej, że zaszczepienie, zwłaszcza u dzieci do szóstego miesiąca życia, nie zawsze daję ochronę przed zachorowaniem. Poza tym, w niektórych przypadkach, ryzyko odczynu poszczepiennego jest większe niż ryzyko objawów ubocznych samej choroby – np. szczepienie przeciwko odrze, śwince, różyczce, ospie wietrznej, kleszczowemu zapaleniu opon, WZWA,

Szczepienia i Grupy ryzyka

W obliczu wzrastającej puli autoimmunologicznych odczynów poszczepiennych należałoby wyodrębnić grupę ryzyka, w której wystąpienie takiego odczynu jest bardziej prawdopodobne. Związane jest to z genetycznie uwarunkowaną skłonnością do chorób o podłożu autoimmunologicznych oraz współistnieniem szczepienia i zakażenia. Niezależnie od skłonności genetycznych zawsze istnieje ryzyko wywołania poszczepiennego odczynu autoimmunologicznego, jeśli szczepimy pacjenta zainfekowanego lub świeżo skontaktowanego z infekcją, gdy szczepienie nakłada się na okres wylęgania zakażenia. Innymi słowy szczepiony pacjent musi być zdrowy. W przypadku małych dzieci odstęp między szczepieniem a całkowitym ustąpieniem infekcji musi wynosić, co najmniej dwa tygodnie.

Szczepienia obowiązkowe dzieci

W przypadku dzieci, ostrożność w podejściu do szczepień obowiązkowych i ochronnych jest bezwzględnie wymagana, jeśli w najbliższej rodzinie występują choroby o podłożu autoimmunologicznym – cukrzyca typu I, kłębkowe zapalenie nerek, stwardnienie rozsiane, toczeń trzewny, choroba Hashimoto, reumatoidalne zapalenie stawów i inne. Szczepienia ograniczamy wówczas do niezbędnych pozycji, zgodnych z realnym ryzykiem zachorowania, ponieważ istnieje potencjalne zagrożenie wywołania poszczepiennego odczynu autoimmunologicznego.

Szczepienia obowiązkowe noworodków

Należałoby się wycofać ze szczepień obowiązkowych noworodków, gdyż ryzyko potencjalnych uszkodzeń jest większe niż korzyść z samego szczepienia. Wyjątek powinny stanowić noworodki z realnej grupy ryzyka, czyli noworodki matek chorujących na wirusowe zapalenie wątroby typu B lub będące nosicielami tego wirusa. To samo dotyczy gruźlicy. Tylko noworodki matek zarażonych prątkami gruźlicy lub przebywające we wspólnym domu z chorym na gruźlicę powinny po urodzeniu otrzymać szczepionkę BCG.

Czy szczepić dziecko przed 6 miesiącem życia?

Pozostałe dzieci nie powinny by c szczepione przed 6 miesiącem życia, chyba, że znajdują się w grupie realnego ryzyka zachorowania. Niemowlęta karmione piersią, zwłaszcza jeśli nie mają jeszcze rodzeństwa i wychowują się z matką, w dobrych warunkach socjalnych mogą rozpocząć szczepienia dopiero w 13 miesiącu życia lub po zaprzestaniu karmienia. Natomiast sytuacja epidemiologiczna niemowląt karmionych sztucznie, obarczonych starszym rodzeństwem w wieku przedszkolnym lub odsyłanych do żłobka jest już zupełnie inna. Są one narażone na znacznie większe zagrożenia infekcyjne i powinno to znaleźć odbicie w zaplanowanym dla nich kalendarzu szczepień.

Szczepionki zawierające związki rtęci (thimerosal) nie powinny być stosowane u dzieci. Wśród obecnych na naszym rynku są to:

Szczepionki zawierające związki rtęci (thimerosal) nie powinny być stosowane u dzieci. Wśród obecnych na naszym rynku są to:

Euvax (Wzw B, Life Sciences, prod. koreańska)

Engerix B (Wzw B, Glaxo)

D.T.COQ (DTP, Sanofi)

DTP (Biomed, Kraków)

TETRAct-HIB (DTP+Hib) (Sanofi)

D – Szczepionka błonicza (Biomed)

DT – Szczepionka błoniczo-tężcowa (Biomed)

DTP – Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa (Biomed)

Szczepionki przeciw grypie

Na zakończenie należy podkreślić, że szczepienia nadal są ważnym elementem troski o zdrowie w wymiarze populacji. Kalendarz szczepień powinien jednak być bardziej elastyczny i uwzględniać indywidualną sytuację każdego pacjenta.

dr Bożena Ryczkowska

medycyna-integracyjna.pl

Autor: Stylnazdrowie.pl

Redakcja poleca
comments powered by Disqus

Powrót ↑