Zespół zespół jelita drażliwego - Diagnoza i objawy zespołu jelita drażliwego

Dodaj do ulubionych

Zespół jelita drażliwego inaczej zespół jelita nadwrażliwego jest przewlekłą chorobą przewodu pokarmowego. Charakterystyczne przy objawach zespołu jelita drażliwego (nadwrażliwego) są  bóle brzucha i zaburzeniami rytmu wypróżnień. Zespół jelita drażliwego i zaburzenia czynnościowe układu pokarmowego należą do najczęstszych schorzeń układu pokarmowego. Choroba zaczyna się przeważnie w wieku 30–40 lat. Statystyki medyczne wykazują, że 20 % dorosłej populacji, czyli co piąty dorosły cierpi na dolegliwości określane nazwą zespołu jelita nadwrażliwego (IBS). 

Czym jest zespół jelita drażliwego 

Statystyki medyczne wykazują, że 20 % dorosłej populacji, czyli co piąty dorosły cierpi na dolegliwości określane nazwą zespołu jelita drażliwegorażliwego (IBS). W rzeczywistości ilość tych chorych jest znacznie większa, ponieważ do lekarza zgłaszają się głównie ci, u których nasilenie dolegliwości jest duże i dotyczy przede wszystkim nawracających biegunek. Jeżeli jednak zdamy sobie sprawę, że najczęstszą manifestacją zespołu jelita drażliwego są zaparcia i wzdęcia, to może się okazać, ze, kłopoty związane z IBS dotyczą ponad połowy populacji. Co więcej, schorzenie to coraz częściej występuje także u dzieci.

Objawy i diagoza - Zespół jelita drażliwego

Wspomniana wyżej powszechność występowania zespołu jelita drażliwego skłoniła lekarzy do ustalenia kryteriów pozwalających postawić jego rozpoznanie. Według nich zespołu jelita drażliwego rozpoznajemy, jeżeli:

- W okresie ostatnich 12 miesięcy obserwujemy stały lub nawracający ból brzucha, który utrzymuje się, przez co najmniej 3 miesiące.

- Ból ten ustępuje po wypróżnieniu.

- Ból związany jest z nieprawidłową częstością wypróżnień – biegunkami i/lub zaparciami.

- Wszystkie badania dodatkowe, zarówno biochemiczne surowicy krwi, jak i obrazowe – USG, zdjęcia radiologiczne, a także bakteriologiczne i endoskopowe – gastroskopia, rektoskopia, kolonoskopia są prawidłowe.

- W wydalanym stolcu nie znajduje się krwi.

Przyczyny powstania objawów zespołu jelita drażliwego

Przyczyny powstawania objawów zespołu jelita drażliwego mimo uporczywych badań medycznych nie są jasne. Wiemy jedynie, że choroba ma charakter czynnościowy, to znaczy nie wynika z jakichkolwiek zmian morfologicznych ( strukturalnych) jelit i narządów jamy brzusznej – wątroby, żołądka i trzustki. Mam oczywiście na myśli jedynie wyniki stosowanych obecnie badań diagnostycznych. W patogenezie, czyli przyczynie rozwoju zespołu jelita drażliwego podkreślany jest udział sfery psychoemocjonalnej chorego i z tego powodu uważa się go za najbardziej typowy przykład choroby psychosomatycznej.  Leki farmakologiczne używane w leczeniu zespołu jelita drażliwego dają jedynie krótkotrwałą poprawę kliniczną, po której na ogół występuje nawrót choroby, często o większym nasileniu. Jest to zrozumiałe, ponieważ zgodnie z logiką naturalnej medycyny właśnie powszechnie stosowana farmakoterapia obok nieprawidłowego żywienia ma koronny udział w rozwoju objawów zespołu jelita drażliwego.

Udział dysbiozy

Bardzo istotnym elementem rozwoju dolegliwości charakterystycznych dla zespołu jelita drażliwego jest dysbioza. Tym mianem określa się nieprawidłowy skład flory drobnoustrojów zasiedlających obszar jelit. To właśnie ta mikroflora decyduje o regeneracji uszkodzonych odcinków błony śluzowe wyściełającej powierzchnię przewodu pokarmowego oraz o prawidłowej odnowie starzejących się komórek. Jeżeli zdamy sobie sprawę, że powierzchnia ta u przeciętnego człowieka dorosłego wynosi około 400 m kwadratowych i jest to obszar naszego niezwykle ważnego kontaktu z otaczającym środowiskiem, jaki ma miejsce podczas każdego posiłku stanie się zrozumiałe, dlaczego jej uszkodzenia maja tak fundamentalne znaczenie dla naszego zdrowia. Błonę śluzową pokrywającą cały przewód pokarmowy można by porównać do wewnętrznej skóry, a jej zewnętrzną warstwę – nabłonek – do naskórka, Jest ona pielęgnowana przez symbiotyczne bakterie, które zasiedlają one nasz organizm niemal tuz po urodzeniu wraz rozpoczęciem karmienia mlekiem. Jej uszkodzenia wywoływane są poprzez zjadanie rozmaitych trucizn, a także w wyniku inwazji przede wszystkim chorobotwórczych wirusów, rzadziej bakterii. Ostatnio coraz częściej zdarzają się także uszkodzenia popromienne, będące ubocznym objawem stosowanej w chorobach nowotworowych radioterapii. W każdym przypadku dochodzi nie tylko do fizycznego zniszczenia struktur błony śluzowej, ale też eliminacji symbiotycznych bakterii jelitowych, bez których szybka i całkowita odnowa zarówno nabłonka jelit, jak głębszych struktur błony śluzowej nie jest możliwa.

 

 

 

 

Autor: Stylnazdrowie.pl

Redakcja poleca
comments powered by Disqus

Powrót ↑