Czy stres odczuwany przez innych wpływa na nasz mózg?

Dodaj do ulubionych

Czy stres odczuwany innych wpływa na nasz mózg?

Naukowcy wykazali, że stres jest nie tylko w pewnym sensie „zaraźliwy”, ale i może zmieniać strukturę mózgu na poziomie molekularnym

 

W ramach nowego badania opublikowanego w magazynie Nature Neuroscience, doktor Jaideep Bains wraz z zespołem naukowców z Instytutu Neurologii im. Hotchkissa (HBI) przy Uniwersytecie w Calgary odkryli, że stres odczuwany przez inne osoby może wpływać na nasz mózg w taki sam sposób, jak osobiście odczuwane stany podenerwowania czy niepokoju. Badanie przeprowadzone w modelu zwierzęcych wykazało również, że efekty stresu wywołanego u samic myszy zanikły po zakończeniu interakcji z innymi samicami. Zjawisko to nie wystąpiło u samców.   

 

"Zmiany zachodzące w mózgu na skutek stresu mogą przyczyniać się do wielu poważnych chorób, w tym – PTSD, stanów lękowych oraz depresji" stwierdził Bains, profesor pracujący na Wydziale Fizjologii i Farmakologii oraz członek HBI. "Najnowsze badania wskazują, że zarówno stres jak i emocje mu towarzyszące mogą być zaraźliwe. Nie wiemy jeszcze, czy może to mieć daleko idący wpływ na funkcjonowanie mózgu."

 

Zespół naukowców pod nadzorem Bainsa analizował wpływ stresu na organizm w parach samic i samców. W każdym z przypadków, jedna z myszy z pary była przenoszona na inne stanowisko badawcze i poddawana działaniu niewielkiego stresu, po czym powracała do stanowiska, na którym przebywał drugi gryzoń. Następnie analizowano reakcje komórek mózgowych, przede wszystkim neuronów CRH (odpowiedzialnych za reakcje mózgu na stres), u każdej z myszy w parze. Okazało się, że sieć neuronowa zarówno myszy poddanej stresowi jak i drugiego gryzonia uległy podobnym zmianom.  

 

Główny autor badania, Toni-Lee Sterley, doktor habilitowany współpracujący z Bainsem powiedział: "Zainteresował nas fakt, że u partnerów gryzoni wystawionych na działanie stresu wystąpiły identyczne zmiany neurologiczne."

 

W kolejnej fazie testu zespół wykorzystał techniki optogenetyczne celem określenia grup neuronów, których dezaktywacja lub stymulacja zapobiec może powstawaniu nadmienionych zmian. Eksperci zauważyli, że dezaktywacja jednej z grup neuronów podczas ekspozycji na czynnik stresogenny zapobiegała zachodzeniu zmian w strukturze mózgu. Po dezaktywacji tych samych neuronów także u partnera zestresowanego gryzonia, nie udzielały mu się negatywne emocje.

 

Zespół ekspertów odkrył, że aktywacja neuronów CRH powoduje wydzielanie substancji chemicznych, tak zwanych “feromonów alarmowych”, które to wyczuwane były przez partnerów myszy poddanych stresowi. Rzeczony, wysoce nietypowy sposób przekazywania informacji odgrywać może zdaniem naukowców niebagatelną rolę w formowaniu się więzi społecznych u różnych gatunków.  

 

Istotną cechą więzi społecznych jest ich zdolność do minimalizowania negatywnego wpływu niekorzystnych wydarzeń. Naukowcy pod nadzorem Bainsa odkryli także mechanizmy ograniczające dotkliwość stresu, jednakże miały one charakter selektywny. Ich występowanie zaobserwowano u par samic, nie natomiast u par samców.

 

Bains poinformował, że podobne zjawiska mogą występować u ludzi. "My również komunikujemy innym fakt, że jesteśmy zestresowani, choćby nawet podświadomie. W ramach wcześniejszy badań dowiedziono, że niektóre symptomy chronicznego stresu diagnozowane są także u rodziny i znajomych pacjentów zmagających się z PTSD. Pamiętać należy również, że umiejętność dekodowania stanów emocjonalnych innych osób pozwala tworzyć, a następnie podtrzymywać więzi międzyludzkie."

 

Badanie przeprowadzone przez Bainsa i jego zespół wskazuje, że stres oraz interakcje społeczne są ze sobą nierozerwalnie powiązanie. Mogą one mieć charakter długotrwały i wpływać na zachowanie uczestników interakcji na długo po ich zakończeniu.  

 

Autor: Stylnazdrowie.pl

Redakcja poleca
comments powered by Disqus

Powrót ↑