Zaburzenia afektywne dwubiegunowe - Wszystko co powinieneś wiedzieć

Dodaj do ulubionych

Czym są zaburzenia dwubiegunowe?

Niekiedy nazywane także psychozą maniakalno-depresyjną, zaburzenia afektywne dwubiegunowe powodują gwałtowne zmiany nastroju. Osoby cierpiące na tę chorobę mogą przez wiele tygodni odczuwać ogromną radość i chęć do życia, a następnie popaść w silną depresję. Intensywność nadmienionych wahań nastroju zależna jest od psychiki pacjenta.

Czym charakteryzuje się faza depresyjna?

W przypadku braku odpowiedniego leczenia, osoba cierpiąca na zaburzenia afektywne dwubiegunowe przeżywać może silne epizody depresyjne. Uczucia towarzyszące choremu podczas tego etapu choroby to: smutek, niepewność, brak energii, poczucie beznadziejności, czy też problemy z koncentracją. Osoby chore mogą także nie czerpać przyjemności z wykonywania czynności, które typowo sprawiają im radość. Co więcej, nadmiernie przybierają one lub tracą na wadze, śpią zbyt dużo, cierpią na depresję, a nawet - mają myśli samobójcze.

 Przebieg fazy euforycznej

 Podczas rzeczonej fazy osoby chore czują nagły przypływ energii i mają pewność, że mogą wszystko. Ich samoocena wzlatuje pod niebo, natomiast one same nie są w stanie wysiedzieć w miejscu. Podczas rzeczonych epizodów osoby z zaburzeniami afektywnymi nie przestają mówić, łatwiej się rozpraszają, zmagają się z natłokiem myśli i nie mogą spać. Prowadzić to może w zachowań ryzykownych, takich jak chęć zdrady partnera, szybka jazda samochodem, czy nadużywanie substancji psychoaktywnych. Trzy lub więcej symptomów identyfikowanych u chorego codziennie na przestrzeni kilku tygodni oznacza, iż przechodzi on właśnie fazę euforyczną.

 Zaburzenia dwubiegunowe I a zaburzenia dwubiegunowe II

Osoby cierpiące na zaburzenia dwubiegunowe I przeżywają fazę euforyczną przez co najmniej tydzień. Wiele z nich przechodzi jednak także etapy depresji.

Osoby z drugim typem zaburzeń przeżywają napady depresyjne, po których nie następuje faza euforyczna. Zastępują ją etapy otępienia lub uspokojenia nastroju, które trwać mogą około tygodnia. Na pierwszy rzut oka wydawać się może, że samopoczucie chorego jest zadowalające, jednakże rodzina i przyjaciele długo z nim przebywający na pewno zauważą zmiany nastroju.

Czym jest epizod mieszany?

W sytuacji, gdy osoby cierpiące na zaburzenia afektywne dwubiegunowe odczuwają symptomy zarówno depresji jak i euforii, mówimy wtedy o epizodzie mieszanym. Może on prowadzić do niespodziewanych zachowań, takich jak podejmowanie nadmiernego ryzyka z powodu poczucia bezsilności lub chęci wykorzystania dodatkowych pokładów energii. Epizody mieszane występują najczęściej u kobiet oraz u osób, u których choroba wykształciła się w wieku młodzieńczym.

Jakie są przyczyny tych zaburzeń?

Lekarze nie są w stanie jednoznacznie stwierdzić co jest powodem zaburzeń afektywnych. Obecnie przedstawiane przez ekspertów teorie każą sądzić, że mogą one mieć podłoże genetyczne lub biologiczne. Naukowcy uważają, że połączenia mózgowe kontrolujące nastrój, poziom energii, jak też schematy myślowe oraz biologiczne mogą u osób takich funkcjonować nieprawidłowo, co w rezultacie prowadzić może do zmian nastroju.

U kogo wykształcić się mogą zaburzenia afektywne?

Z zaburzeniamwiększości przypadków pierwsze symptomy uwidaczniają się pomiędzy 15. a 30. rokiem życia. O wiele rzadziej pojawiają się one w wieku młodzieńczym. Niekiedy zaburzenia mogą być warunkowane genetycznie, jednakże nie wszyscy członkowie rodziny muszą na nie cierpieć.i afektywnymi dwubiegunowymi zmagać się mogą zarówno kobiety jak i mężczyźni. 

Jak zaburzenia wpływają na codzienne funkcjonowanie chorego?

W przypadku braku odpowiedniego leczenia, zaburzenia sprawiać mogą wiele problemów w każdej niemalże dziedzinie życia, włączając w to: pracę, relacje międzyludzkie, sen, ogólne samopoczucie, czy też finanse. Mogą one także prowadzić do podejmowania działań niebezpiecznych i ryzykownych. Fakt ten jest niejednokrotnie frustrujący dla osób pragnących pomóc choremu, jednocześnie nie będąc w stanie zrozumieć sobie co on przeżywa.

 Zachowania ryzykowne

Wiele osób zmagających się z zaburzeniami dwubiegunowymi popada także w uzależnienie od narkotyków oraz alkoholu. Mogą one nadużywać rzeczonych substancji, aby choć chwilowo złagodzić odczuwane symptomy chorobowe. Nadużycia niejednokrotnie mają miejsce w fazie euforycznej, kiedy to osoby chore poszukują dodatkowych ekstremalnych przeżyć.

 Myśli samobójcze

Osoby z zaburzeniami dwubiegunowymi legitymują się od 10. do 20. razy większym ryzykiem popełnienia samobójstwa niż osoby zdrowe. Szczególną uwagę zwrócić należy na werbalizowane myśli samobójcze, widoczne przygotowania do zakończenia własnego życia oraz podejmowane działania wysoce ryzykowne. 

 W jaki sposób lekarze diagnozują zaburzenia?

Kluczową kwestią jest wykluczenie innych przyczyn nagłych wahań nastroju, takich jak niewykryte wcześniej choroby psychiczne czy skutki uboczne stosowania niektórych leków. Lekarz bada chorego oraz zadaje mu kilka pytań. Może także skierować pacjenta na dodatkowe badania. Psychiatra dokonuje diagnozy w oparciu o dostarczone przez innych lekarzy informacje. Może on także chcieć porozmawiać z osobami ze środowiska chorego, aby określić czy jego nastrój oraz samopoczucie faktycznie ulegają zauważalnym zmianom.

 Czy zaburzenia afektywne można leczyć farmakologicznie?

Istnieje kilka rodzajów leków przeznaczonych dla osób cierpiących na zaburzenia dwubiegunowe. Są to przede wszystkim leki stabilizujące, zmniejszające dotkliwość symptomów depresyjnych i euforycznych, jak również antydepresanty. W sytuacji, gdy stan pacjenta poprawia się, podaje się mu leki mające zapobiegać nawrotom choroby.

 Terapia poprzez rozmowę

Odpowiednie poradnictwo również może pomóc pacjentom lepiej radzić sobie z dotykającą ich przypadłością. Terapia poznawcza zorientowana jest przede wszystkim na zmianę schematów myślowych i behawioralnych towarzyszących wahaniom nastroju. Terapia interpersonalna to głównie próba ograniczenia wpływu jaki mają zaburzenia na relacje z innymi ludźmi. Terapia społeczna z kolei ma na celu pomóc pacjentowi poradzić sobie z wykonywaniem obowiązków dnia codziennego.

Jak radzić sobie z chorobą?

Zmiana przyzwyczajeń niestety nie jest w stanie całkowicie wyeliminować zaburzeń dwubiegunowych. Niemniej jednak, korzystne mogą okazać się odpowiednia ilość snu, regularne posiłki oraz ćwiczenia fizyczne. Pacjent powinien także unikać alkoholu i narkotyków, jako że mogą one pogorszyć odczuwane symptomy chorobowe. Chory powinien także umieć zidentyfikować symptomy wskazujące na nawrót zaburzeń. Dzięki temu będzie on w stanie niezwłocznie zasięgnąć pomocy.

Terapia elektrowstrząsowa (ECT)

Zabieg ten przeprowadzany jest pod narkozą. Może on zauważalnie poprawić stan osoby chorej. Bazuje na zastosowaniu impulsów elektrycznych celem stymulacji mózgu. Działanie to pozwala niemalże natychmiast ograniczyć dotkliwość symptomów chorobowych. ETC stanowi jedną z najbezpieczniejszych oraz najbardziej efektywnych metod leczenia, szczególnie w sytuacji, gdy terapia farmakologiczna nie przynosi spodziewanych rezultatów.

Daj sobie pomóc!

Jeżeli cierpisz na zaburzenia afektywne dwubiegunowe, powinieneś powiedzieć o tym bliskim (partnerowi czy rodzinie). Będą oni wtedy w stanie odpowiednio pomóc. Wyjaśnij im jaki wpływ ma na ciebie rzeczony problem zdrowotny i jakie są twoje potrzeby. Dzięki ich wsparciu może ci być o wiele łatwiej przezwyciężyć trudne chwile.

Martwisz się o kogoś bliskiego?

Wiele osób cierpiących na zaburzenia afektywne nie zdaje sobie sprawy, że potrzebuje pomocy lub nawet aktywnie jej unika. Jeżeli uważasz, że bliska ci osoba zmagać się może z tą chorobą, zachęć ją by udała się na wizytę u lekarza. Może on znacznie ułatwić przezwyciężenie problemu. Uważaj jednocześnie, aby nie urazić jej uczuć. Mimo, iż to specjalista wydaje ostateczną diagnozę, musisz mieć świadomość, że zaburzenia afektywne oraz inne choroby psychiczne można z powodzeniem leczyć!   

Autor: Stylnazdrowie.pl

Redakcja poleca
comments powered by Disqus

Powrót ↑